آنکه میگوید دوستت دارم
خنیاگر غمگینی است
کاوازش را از دست داده است
ای کاش عشق را زبان سخن بود
هزار کاکلی شاد در چشمان توست
هزار قناری خاموش در گلوی من
عشق را ای کاش زبان سخن بود
آنکه می گوید دوستت دارم
دل اندوهگین شبی است که مهتابش را میجوید
هزار آفتاب خندان درخرام توست
هزار ستاره گریان در تمنای من
عشق را ای کاش زبان سخن بود...